وَ لَقَدْ آتَيْنا مُوسَى الْهُدى وَ أَوْرَثْنا بَنِي إِسْرائِيلَ الْكِتابَ هُدىً وَ ذِكْرى لِأُولِي الْأَلْبابِ . ما به موسى هدايت هايى ( در مسير انجام رسالتش ) عطاء كرديم و بنى اسرائيل را وارثان كتاب ( تورات ) نموديم . ( كتابى كه ) راهنما و اندرزگوى خردمندان بود . اين نمونه‌اى از نمونه‌هاى پيروزى و يارى خدا است : دادن كتاب و هدايت ، و به ارث بردن كتاب و هدايت . اين نمونه‌اى است كه خدا آن را به عنوان مثالى در داستان موسى بيان فرموده است . اين مثال پهنهء فراخى را در برابر ديدگانمان جلوه گر مىسازد . در اين پهنهء فراخ شكل و صورت ويژه‌اى از شكل‌ها و صورت‌هاى پيروزى و يارى خدا را مىبينيم ، و ملاحظه مىكنيم كه به جهت « مقصود » اشاره دارد . در اينجا واپسين آهنگ در اين بند به گوش مىرسد . اين آهنگ راهنمايى مىكند پيغمبر خدا صلى الله عليه و آله و كسانى از مؤمنان را كه در مكّه در خدمتش بوده‌اند و موقعيّت سخت و دشوار و پر رنج و مشقتى داشته‌اند . گذشته از آنان ، اين آهنگ راهنمائى مىكند هر كسى از امّت پيغمبر صلى الله عليه و آله را كه بعد از ايشان مىآيند ، و با همان موقعيّتى روياروى مىشوند كه پيغمبر صلى الله عليه و آله و ياران او در آن بوده‌اند و بدان گرفتار آمده‌اند : فَاصْبِرْ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ وَ اسْتَغْفِرْ لِذَنْبِكَ وَ سَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ بِالْعَشِيِّ وَ الْإِبْكارِ . پس ( اى محمّد ! بر اذيّت و آزار كفّار و ناملايمات روزگار ) شكيبائى كن ، چرا كه وعدهء خدا ( در امر كمك به پيغمبران خود و مؤمنان ، تخلّف‌ناپذير و ) حق است . و آمرزش گناهانت را بخواه و بامدادان و شامگاهان به سپاس و ستايش پروردگارت بپرداز .